อย่าเชื่อว่าสิงโตไม่กินเนื้อกวาง

ในป่าการเมือง ไม่มีใครยืนอยู่บนยอดหญ้าแล้วบอกว่า

“ฉันคือผู้ล่า”

ทุกตัวล้วนเรียกตัวเองว่า “ผู้พิทักษ์สมดุลของป่า”

แต่ประวัติศาสตร์การเมืองสอนเราว่า...

อย่าเชื่อว่าสิงโตไม่กินเนื้อกวาง

ในระบอบที่รวมศูนย์อำนาจ ไม่ว่าจะอ้างความมั่นคง ศีลธรรม หรือความสงบเรียบร้อย

สุดท้าย “กวาง” มักเป็นประชาชน

ส่วน “สิงโต” คือโครงสร้างอำนาจที่มักตรวจสอบไม่ได้

เมื่ออำนาจมีเขี้ยวเล็บที่มองไม่เห็น มันยิ่งอันตราย

Animal Farm ของ George Orwell ไม่ได้เล่าเรื่องสัตว์

แต่มันเล่าเรื่อง “การปฏิวัติที่กลายร่างเป็นเผด็จการ”

หมูที่เคยสัญญาว่าจะสร้างความเท่าเทียม

สุดท้ายยืนสองขา

และเขียนกฎหมายใหม่ให้ตัวเองเหนือกว่าสัตว์อื่น

ประโยคคลาสสิกที่ว่า

“สัตว์ทุกตัวเท่าเทียมกัน แต่สัตว์บางตัวเท่าเทียมกว่าตัวอื่น”

คือคำอธิบายเชิงโครงสร้างของรัฐที่ไม่มีระบบถ่วงดุล

ในโลกจริง เราเห็นภาพนี้ซ้ำแล้วซ้ำเล่า

ตั้งแต่ยุโรปศตวรรษที่ 20

ไปจนถึงหลายประเทศในเอเชียและลาตินอเมริกา

แม้แต่ในประเทศที่เคยเป็นประชาธิปไตยเข้มแข็งอย่าง Germany

การผงาดของ Adolf Hitler ก็เริ่มต้นจากกระบวนการที่ “ถูกกฎหมาย”

แต่จบลงด้วยโศกนาฏกรรมของมนุษยชาติ

เพราะกฎหมายที่ไม่มีคุณธรรม

คือเครื่องมือที่คมกว่ากรงเล็บ

โครงสร้างสำคัญกว่าคำสัญญา

การเมืองการปกครองไม่ควรวัดจากคำพูด

แต่ควรวัดจาก “กลไก”

มีการแบ่งแยกอำนาจหรือไม่

สื่อมวลชนตรวจสอบได้จริงหรือไม่

ศาลเป็นอิสระหรือขึ้นกับฝ่ายบริหาร

งบประมาณรัฐโปร่งใสหรือซ่อนในเงามืด

สิงโตอาจยิ้ม

อาจสวมสูท

อาจพูดคำว่า “เพื่อประชาชน”

แต่ถ้าไม่มีระบบตรวจสอบ

เขี้ยวเล็บจะยาวขึ้นทุกวัน

โดยที่กวางยังปรบมืออยู่ข้างล่าง

การเมืองไม่ใช่เรื่องของคนดีหรือคนเลว

แต่คือเรื่องของ “อำนาจที่ถูกจำกัด”

รัฐธรรมนูญไม่ใช่กระดาษศักดิ์สิทธิ์

มันคือสัญญาว่า “ใครก็ใหญ่เกินกฎหมายไม่ได้”

ประชาธิปไตยที่แท้จริงจึงไม่ใช่แค่การเลือกตั้ง

แต่คือการทำให้ผู้ชนะการเลือกตั้ง

ไม่สามารถกลายเป็นผู้ล่าได้ตลอดกาล

เพราะเมื่อประชาชนเชื่อว่า

“ผู้นำคนนี้คงไม่ทำร้ายเรา”

นั่นคือวันที่โครงสร้างป้องกันอำนาจเริ่มอ่อนแอ

บทเรียนของป่า

ในธรรมชาติ สิงโตกินกวางเพราะมันเป็นสัญชาตญาณ

แต่ในสังคมมนุษย์

หากอำนาจกินสิทธิของประชาชน

นั่นไม่ใช่สัญชาตญาณ

แต่มันคือผลของการออกแบบระบบที่ผิดพลาด

อย่าเชื่อว่าสิงโตไม่กินเนื้อกวาง

จงออกแบบป่า

ให้ไม่มีสัตว์ตัวไหนล่าใครได้ง่ายเกินไป

เพราะในระบอบที่ดี

แม้แต่สิงโตยังต้องเคารพกติกา

และกวาง…ไม่ควรต้องหวาดกลัวทุกครั้งที่ได้ยินเสียงคำราม

*** จอมมาร***